MR. RONALDO CARBALLO WRITES A VERY WONDERFUL REVIEW FOR THE PLAY “KATIPS”…

ronaldo carballo: one of the most prolific writers that the Philippine Entertainment scene has produced.
ronaldo carballo: one of the most prolific writers that the Philippine Entertainment scene has produced.

SINULAT NI: MR. RONALDO CARBALLO

 

MAMUMULAT ANG MGA INOSENTE AT WALANG MUWANG, HABANG MULI AT MULING MAMUMULAT ANG MATAGAL NANG IMINULAT NG MALULUPIT NA KARANASAN SA BATAS MILITAR NG ISANG MALAYONG NAGDAANG REHIMEN…


Paakyat pa lang ako sa cinema 9 ng sm north edsa na kasalubong ko ang sangrekwang taong nanood ng mas naunang screening na talbog ang dami ng tao ng isang blockbuster star cinema movie, bilang venue ng grand opening day ng pagtatanghal ng prestihiyoso’t award winning theater group, Philippine Stagers Foundation (PSF), ng KATIPS: MGA BAGONG KATIPUNERO bilang kanilang 2016 season of performances ’til march, 2017 na iikot sa buong pilipinas…kinilabutan na ko sa dami nang nagbalik sa aking alaala. Na aaminin ko, kay tagal ko nang di naalala, kung di ko man sadyang kinalimutan mula nang pumasok na ko sa showbiz nung 1981.


Ipinaalala sa akin ng tagpong yun na sa “teatro” din nagsimula ang buhay ko nung ako’y high school, na nagbunsod para maging kung ano ako ngayon. Kinse anyos pa lang ako, sumulat at nagdirek na ako ng ilang stage plays na nagwagi sa mga kumpetisyon ng mga public high school sa division of city schools in metro manila. Yun nga ang nagbukas ng pinto para makapag-playwriting workshop ako sa PETA at maging scholar ng UP PALIHANG AURELIO TOLENTINO PLAYWRITING WORKSHOP, kung saan nagwagi rin ako sa PALIHANG AURELIO TOLENTINO NATIONAL PLAYWRITING CONTEST noong 1979 na si direk Joel Lamangan ang naging consultant-mentor ko habang isinusulat ko ang aking entry. Hindi pa kilalang direktor ng pelikula si direk joel nung mga panahong yun. Doon nga nagsimula ang aming tunay na pagkakaibigan. Hanggang pinagtagpo uli kami sa showbiz para maging writer-director team sa maraming proyekto sa tv at ilang pelikula.


Kamakailan nga lamang din, magkasabay naming pinanood ni direk joel ang Palanca award winning play ni direk vince tanada na “ANG BANGKAY” na pareho naming gustung-gusto ang pagkagawa. Nasabi ko kay direk joel na, “Ang husay-husay sumulat at magdirek ng play ni direk Vince Tanada” at sumang-ayon siya. At sabi ko pa, “Parang di ko na kayang sumulat at magdirek ng play. Nakalimutan ko na mula nang maging TV at pelikula na ang medium na nakasanayan ko”.


Sabi naman ni direk joel nang may pangungumbinse, “Hindi mo malilimutan yun. Maaaring ayaw mo na lang. Pero kung gugustuhin mo, makakasulat ka pa rin ng dula”—kase nga si direk joel, kahit ano na ang narating sa pelikula sa mahabang panahon, hindi pa rin niya iniwan ang teatro bilang mahusay na artista at direktor.


Sa lobby ng sinehan, kasama ang maraming naghihintay na muling pupuno ng venue, habang iniintay na naming papasukin kami sa 3:30pm show, dumating naman ang naging mentor ko sa pagsulat ng screenplay, ang hari ng mga screenwriters na si RICKY LEE.

True enough, tunay na blockbuster nga ang grand opening day ng KATIPS. Punung-puno ng tao ang sinehan.
Nagsisimula pa lang ang dula sa eksenang picket sa mendiola nung 70’s nagpapalakpakan na ang mga manonood at kinikilabutan na ko sa pambungad na awit pa lang. Doon, bigla ko rin naalala na ang ipinanalo ko palang dula sa U.P. PALIHANG AURELIO TOLENTINO NATIONAL PLAYWRITING CONTEST ay “NANG BINULABOG ANG MGA LANGGAM”, isang allegorical play na subersibo . Allegorical play yun kase bawal nga magtanghal ng anumang dulang laban sa isang rehimen, kaya ikinubli ko angmga tunay na karakter sa mga hayop (Ang kapitalistang amerikano “uncle sam”–HARING TAO; HARING ASO; Mga militar at pulis na pumapatay ng mamamayan–MGA TUTA; Mga bayarang media na nagbabalita ng mga maling balita–MGA LORO; mga construction firm na magtatayo ng pabrika para sa interes ng mga amerikano—MGA GAGAMBA; at marami pang iba).
Ngayon, matapos mapalayas ang isang leader nung 1986 mula sa mahigit isang dekadang pagkabilanggo ng ating kalayaan, heto ang KATIPS, malayang naitatanghal ang tungkol sa katotohanan ng martial law na halos ikinubli sa kasaysayan at hindi man lang itinuturo sa mga eskwelahan.
Mabuti na lang, muling binuhay ni direk vince ang tutuong kwentong walang kasinungalingan tungkol sa lagim, kalupitan at karahasan ng gobyerno noon, kung saan hindi lang basta may curfew, kundi nililigpit, winawala, pinapatay at binubura sa mundo ang sinumang hindi sumasang-ayon sa mapaniil sa pamamalakad ng isang pinuno. Lalo na nga ang mga subersibong estudyante at lahat ng kumikilos sa “underground”. Buhay ang mga tao, naglalakad, humihinga, ngunit daig pa ang nakagapos ang mga kamay at paa; may busal ang bibig; tila putol ang mga dila na di makapagsalita ng katotohanan laban sa kaapihan mula sa mga naghaharing uri dahil lahat sakal-sakal at walang kalayaan.
Marubdob, masakit at nakakikilabot maalala ang mala-bangungot na pangitaing ito na buong-tapang na inilalarawan ng dulang-musikal. Na kahit pilit ko nang kinalimutan ang sarili kong karanasan sa mga panahong yun ay nanariwa ngang lahat dahil sa mahusay na paglalarawan at pagbibigay-buhay ng mga pangunahing tauhan at lahat ng buong enssemble of supporting cast.
Sa KATIPS, kung saan nagkatagpu-tagpo ang representante ng “mga bagong katipunero”. Ang katips ay isang bahay sa UP campus nung 70’s na paga-ari ni alet (adelle ibarrientos), isang kasamang kumukupkop ng mga kasamang aktibista pag aabutan na ng curfew; pinapakain ang nagugutom at ginagamot ang mga nasugatan sa mga rally, demonstrasyon at engkwentro.
Sa tahanan ngang yun sila nagtatagpu-tagpo at nanunuluyan pag sila’y nasa kapatagan. Doon namin nakilala nang lubos ang mga karakter ng mga pangunahing tauhan na iba-iba ang pinanggalingan at ginagawa sa buhay, ngunit may iisang ipinaglalaban: ang mapatid ang tanikala ng pang-aalipin ng mga naghaharing-uri at makamit ang kalayaan mula sa pagtakas sa isang diktadurya.
Walang tulak-kabigin sa brilliant performances ng lahat, lalo na nga ang mga pangunahing tauhan: si PANYONG ( Vince Tanada) na isang editor ng “ANG BAYAN”, isang subersibong newsletter noon na lihim na lihim na ipinamamhagi (at sa tutuong buhay, nagkaroon din ako ng pagkakataong mag-ambag ng sulatin sa newsletter na yun).
Si LARA (Maya Encila), na isang dalagitang lumaki sa amerika at umuwi sa pilipinas para hanapin ang kanyang amang professor sa UP. Wala siya ni katiting na kamulatan sa uri ng pamamalakad ni marcos sa sarili niyang bansa hanggang na-meet niya si GREG (Kevin Posadas) na isa rin aktibistang estudyante. Dinala siya sa Katips, only to find out na pinatay ang tatay niya nang walang kalaban-laban. Doon, unti-unti siyang namulat sa katotohanan ng buhay sa pilipinas sa isang rehimen nung panahon na iyon. Hindi man niya kayang ipagtanggol o buhayin pa ang kanyang ama, may adhikain na rin siyang baguhin ang sistema sa pamamagitan ng pakikibaka. Tunay pa rin nga siyang filipino kahit pilipit ang dila niya sa tagalog. Kasabay nito’y ang pamumukadkad ng pag-iibigan nila ni Greg. Tulad rin ng pag-iibigan nina Panyong at Alet; ESTONG (Gerald Magallanes) at SUSIE (Vean Olmedo); ART (John Rey Rivas) at LALLY (Rospel Gonzales).
Tulad rin ng nakamulat na katotohanan, sa gitna ng kagipitan at walang katapusang pagtatago, minsa’y gumagaan ang sitwasyon dahil sa nabuong pag-ibig at pagmamahalan sa apat na pares na tauhan na nabanggit.
All through out the two and a half hours three act play, susundan mo ang mga hinaing ng mga tauhang ito; makikiiyak ka sa kanilang mga dalamhati likha ng mapanggipit na gobyerno; subalit mamahalin mo rin sila ng lubos at makikisali ka sa sarap ng pakiramdam nila habang nagmamahal na unti-unting isinisiwalat ng very endearing performance nilang galing sa puso para patagusin sa bawat puso ng manonood, sa pamamagitan rin ng mga awit na nilikha ang bawat akampanya ng live ng henyong direktor ng musika na si Pipo Omallao Cifra; sa mahusay na tulong naman ni Robert Encila bilang repetiteur-live keyboardist ng dula.
The production design is simple & yet, visually powerful by the imaginative creativity of JEFF AMBROSIO.
That was my favorite scene na “tuhog” na nag-uusap ang apat na pares na umiibig sa kung anong tunay nilang nararamdaman at inawit nila ng buong husay ang nagmarka rin sa aking awit na “SA GITNA NG GULO”.
The music are really brilliantly composed na napakalaking lahok sa isang musical play. Kahit mabigat ang tema ng dula, gumaan ito at mas madaling naarok ng mga kabataang walang alam sa malupit na nakaraan ang tunay na mensahe ng dula na tunay ngang tumitimo sa bawat puso at isipan ng lahat.
Lahat ng awit ay makabuluhan at tulad ng mensahe ng dula ito ay mahirap nang kalimutan, lalo na bukod sa “Sa gitna ng gulo”, tumimo rin sa puso ko nang husto ang “MANHID”, sung by temyong himself expressing his long-overdue suppresed love for alet, na si alet ay unang nagmahal kay BEN (john jerricho gapido porciuncula) at nabigo dahil ito’y isa palang…oooops, dapat panoorin ninyo.
Sa mga napanood ko na in the past, given na ang husay nina vince and adelle as seasoned actors, pero naging one of the most touching & powerful pa rin yung scene nilang yun na “manhid”.
Gusto ko rin yung mga awiting “WELGA KAMI” (Kahit nung teaser pa lang ito sa press launch), kung saan lumutang ang very convincing performances ng tatlong mga nakakabuwisit na torturer na sina JP Lopez; Art Andrade & Chris Lim, respectively;
Markado rin ang masaya at nakatutuwang awit ng isang grupo ng mga loyalistang mga metro aide, headed by Ching Ortega as Mang Temyong with his consistent & remarkable performance, as ever.
Siyempre mahirap din kalimutan ang magkakaibang husay nina Gerald Magallanes (na very commendable din with his very danceable choreography as the musical’s choreographer); john rey rivas who came very strong on stage with his singing voice aside from a powerful acting; at si vean olmedo na consistently good with her comic visayan accent activist. Such a versatile actress after watching her in various serious dramatic roles in the past especially in “ang bangkay”.
But most of all, i will never forget all the songs involving the tandem of Lara & Greg (Maya Encila & Kevin Posadas, respectively). Very endearing performances. Susundan mo at mamahalin mo silang dalawa sa journey nila ’til the end. Maya is such a revelation. I met her & talked to her personally in the press launch. She’s just a cute, innocent & very pretty baby. Pero sa stage, she’s a “giant” na pwede niyang lamunin ng buong-buo ang lahat ng kaeksena niya kung hindi ito mga equally kasing-huhusay niya. She’s such a charmer, but never just a pretty face. Ang lakas ng dating! Brilliant young singer-actress that will go a long, long way.
Kevin is so magical. Iba rin siya sa stage. Ang lakas ng stage presence. With his acting & perfect vocals, you will be moved by his powerful performance. A profile of a very professional theater actor tackling different roles at its best (that i’ve seen too in the past).
All in all, KATIPS is an experience. A wonderful touching experience of a hidden truth that was kept for a long time na muntik na nating di mapanood at maaaring kung hindi naglakas-loob si direk vince tanada to staged this, baka tuluyan na ngang basta na lang ibinaon sa limot.
Masaya naman ang mga millenials na dati’y walang alam na nanood na nakausap namin. Kay bilis nilang na-absorb ang mensahe. Sabi nila, “Sana huwag na maulit ang panahon na iyon. Sana pangalagaan na natin ang ating kalayaan. Sana huwag ilibing ang pinunong iyon sa libingan ng mga bayani. Hindi pala karapat-dapat”.
Sabi nga ni Ricky Lee na biktima rin ng panggigipit at sapilitang ikinulong nung mga panahon na iyon, “Maganda. Buti may mga ganito pang napapanood. At maraming kabataang nanood. Sana kumalat. Para mas marami pang makapanood”.
Yes, ricky. Pangako ikalalat natin. Dahil tunay ka, dapat mapanood ng lahat at mas nakararami pa ang KATIPS, ANG MGA BAGONG KATIPUNERO. You have all the time to see this very truthful musical play in different venues all over the philippines, in all weekends with four performances each day until march, 2017.

Please check the dates & venues. Don’t miss it…

katipsvino

vince: deep message to the youth
vince: deep message to the youth

maya encila: will she be the next marian rivera?

maya: will she be the next marian rivera?
maya: will she be the next marian rivera?

maya3 maya

At first glance, we thought she was Marian Rivera rehearsing that mid-day afternoon for the musical play KATIPS of Philippine Stagers Foundation. With her moves, with her smiles and nice gestures, you could very well compare her to that famous and pretty GMA-7 top actress. But she’s not Marian Rivera, really. She’s Maya Encila, the New Stager who’s portraying the role of Lara in the above-mentioned musical play of PSF.

She’s so sweet, friendly and nice. She smiled with so much captivating manners, and even one gay blogger could somehow feel he’s a ‘straight guy’, all the more when Maya sat beside with him for a quick interview and whispered words into his ears.

“Two months ago, when me and my dad visited here in the Philippines and direk Vince Tanada saw me, he at once offered me to play the role of Lara in this musical play”, Maya whispered so delicately into the ears of a blogger. “He told me I must become a Stager. I didn’t hesitate for once, and I readily said YES to direk Vince. You see, acting on theater is my passion, that’s why. And my parents also wanted me to experience more about life, most especially here in the Philippines. After two months, we came back here after organizing everything in our residence in the United States. And here I am now, rehearsing for this play. Everything came so fast.”

That was the last rehearsal day when we interviewed Maya which happened just a week before their first performance for the said musical play. And when the blogger saw Maya again on stage this time, definitely, the blogger knew that Maya fully deserved the role and the break she got into. She’s good.

“I can very well relate to the character I’m portraying”, Maya also said at that time. “Like Lara, my character in the play, I was also raised in the United States and grew-up there. And like Lara also, I had no idea what happened during the Martial Law years in the Philippines. Even the word Desaparecido doesn’t mean a thing to me. That’s why I felt I almost acted as myself.”

Maya was thankful also to her director for motivating her fully and being the ‘push-factor’ in giving her very best for the role.

“He’s always at my back supporting me”, Maya whispered on.  “Direk Vince, gave me space and freedom to explore and further enhance my role.”

The Stagers, including his leading men on the play in persons of Kierwin Larena and Kevin Posadas (both alternating for the role of ‘Greg’ which is Lara’s love interest in the play. Lara is Maya’s character on the play, we say again), always gave her feed backs and moral support during rehearsals and performances.

“And I really appreciate it”, Maya whispered again to a blogger’s ear because loud music at their rehearsal venue was being played. “It helped me to further enhance my character because even though  I have acted in some stage plays back in the United States, it’s still different here. Their feed backs and pointers were like my guidelines to do it better.”

But how does Maya feel when people tell her that she looks like Marian Rivera?

‘Well, I’m really excited about that”, Maya answered while whispering again at the end of interview. “It’s a challenge, too, on my part. Because it makes me feel I must really do good not to suffer in comparison. It’s also kinda’ mixed emotions on my part. Because you see, people may expect so much from me. That’s why I am taking advantage of my good singing voice now as an asset for me. In this play, I sing a lot and I hope people will notice that I really sing well.”

Maya Encila. Remember the name. A true artist and a good person, too, at that.

(words by robert manuguid silverio)

maya as "lara" in the musical play KATIPS
maya as “lara” in the musical play KATIPS
MAYA WITH HER LEADING MAN IN THE MUSICAL PLAY "KATIPS"-- KIERWIN LARENA
MAYA WITH HER LEADING MAN IN THE MUSICAL PLAY “KATIPS”– KIERWIN LARENA

kierwin larena, please don’t break our hearts…

kierwin: not really a heart-breaker
kierwin: not really a heart-breaker

kier2

kierwin as GREG in the play KATIPS
kierwin as GREG in the play KATIPS

“Nandito kami! Nandito kami!! Huwag puro siya, kami naman, please!!!”, sigaw ng mga kalalakihan sa mga babaeng kaeskuwela nila bilang reaksyon sa pagtili at paghiyaw ng mga ito nu’ng lumabas sa entablado si Kierwin Larena. “Mas guwapo kami diyan!”

Nu’ng tumingin naman ang isang blogger sa mga lalaking nagsigawan na iyon sa left side audience row ng Cinema 9 sa SM Centerpoint, gusto niyang sumigaw ng ganito: “Nasaan ang guwapo? Nasaaaaaaan!!!”

Kapal n’yo (joke lang….-r.s.*). Ang layo naman ng mga pagmumukha ninyo sa kaguwapuhan ni Kierwin Larena, mas lalo na nu’ng lumabas ito sa bandang katapusan ng dulang KATIPS na maikli na ang buhok at very fresh-looking. Doon kasi sa moment na iyon ng dula, OH MY, doon na sa eksenang iyon halos hubarin na ng mga kababaihang nanonood sa kanya ang kani-kanilang mga “panties” (Wala pong ibig sabihin ito, kunwari lang….-r.s.*). Sa tono kasi ng mga tili ng mga kababaihan sa auidence, tila hinuhubad na talaga ng mga ito ang kani-kanilang mga “panties”, pero hindi naman po, kaya tuloy napa-react na ang mga lalaking kaeskuwela nila at sinabing- “Narito kami, narito kami!!!”

Hahaha. Sa lakas kasi ng stage presence ni Kierwin Larena, na lalong pinaigting ng kanyang angking husay at galing sa pagganap- tumingkad ng husto ang ‘aura’ ng kanyang pagiging isang aktor sa entablado. Lalo pa’t napaka-lovable din nu’ng character na ginampanan niya sa dulang iyon bilang si Greg.

Pasensya na kina Kevin Posadas at Daniel Cruz na pawang Stagers din at ka-alternate ni Kierwin sa role na Greg, dahil nu’ng maka-tatlong beses na naming napanood ang dulang KATIPS, palaging si Kierwin ang natitiyempong gumaganap sa role na Greg at hindi sina Kevin o Daniel (O, sadya bang tinaon lamang namin? Hehehe….-rs*). Kaya naman wala kaming magawa kundi laging si Kierwin lamang ang nare-review namin sa role na iyon.

Ang napansin pa namin, ang galing umalalay ni Kierwin sa mga baguhang Stagers nu’ng araw na iyon sa performance nila sa SM North Edsa. Yung mga New Stagers na medyo nawawala sa choreography, hahawakan kunwari ni Kierwin ang kamay nito at hihilahin palapit sa kanya para makasabay sa sayaw at kanta. Lalo na doon sa new actor na gumanap that day sa papel na ‘Art’, yung young activist na napatay sa dula. Halatang baguhan pa ito sa entablado kaya todo-alalay si Kierwin du’n sa aktor na iyon na kasama niya.

Sa napakagandang ugali ni Kierwin, lalo niyang napabilib ang isang blogger na nanood nung hapon na iyon. After their second performance that day (July 29 performance), nag-standing ovation tuloy ang mga estudyante sa pagtatapos ng dula. Talagang napahanga sila sa lahat ng mga actors and actresses na gumanap sa play.

Huwag na lang sanang sermunan pa ng mga teachers ang mga estudyanteng napatili kay Kierwin, ha, at sa iba pang mga artista sa play na KATIPS. Hindi mo na kasi minsan makokontrol ang emosyon mo kapag nanonood ka ng isang musical play na tulad nito. Bukod sa natangay ka na kasi ng magagandang kanta at musika, talagang napahanga ka pa kasi at sobrang kinilig sa mga artistang gumanap. Kaya hindi mo rin masisisi ang mga estudyante kung nagsisigawan sila. Maski ba sinabihan na sila ni JP Lopez, isang disciplinarian-Stager (ginagawa ito ni JP bago mag-umpisa ang play….-r.s.*) na huwag magsipagtili. Sorry, JP, kung ikaw kasi ay isa sa mga nanonood ng KATIPS, mapapatili ka talaga.

Kierwin Larena, don’t break our hearts!!!!

(words by robert manuguid silverio)

katips

‪#‎katips‬ schedule for July and August:
July 29 and 30 SM North EDSA Cinema 9 8am, 11am, 2pm, 5pm
July 31 SM North EDSA Cinema 9 9am, 12nn, 3pm (Grand Opening)
August 6 SM Southmall Cinema 3
8am, 11am, 2pm
August 7 SM North EDSA Cinema 9
8am, 11am, 2pm, 5pm
August 11 Adamson University
8am, 12nn
August 12 Adamson University
4pm (World Premier)
August 13 SM Centerpoint Cinema 1 8am, 11am, 2pm
August 14 Yuchengco Theatre De La Salle University 9am, 1pm and 5pm
August 20 and 21 SM Centerpoint Cinema 1 8am, 11am, 2pm
August 25, 26, 27 Pampanga and Tarlac (Time and venue to be announced)
August 28 SM Centerpoint Cinema 1
8am, 11am, 2pm
Sched for September onwards will be announced soon.

jomar tanada-bautista: “my uncle vince does it better!”

jomar: high respects for his uncle vince
jomar: high respects for his uncle vince

jomar2 jomar3

Sa isa sa mga naging performances ng dulang pinag-uusapan ngayon- ang KATIPS ng Philippine Stagers Foundation- ay napanood ng isang blogger ang version ng Stager na si Jomar Tanada Bautista bilang Panyong (na kung saan ay ka-alternate niya ang uncle niyang si Vince Tanada). Magaling at cute ang performance ni Jomar sa pag-atake ng role na Panyong, at ibang-iba sa atakeng ginawa ng uncle niya. That’s good, dahil hindi mo masasabing ginagaya lamang niya ang version ni Vince sa nasabing role. Refreshing ang performance ni Jomar at puwedeng-puwede rin pala siya sa mga lead roles na tulad nga nu’ng role na Panyong.

Kaya naman right after nu’ng performance ni Jomar, agad na lumapit ang isang blogger sa kanya upang siya’y kapanayamin. Unang tanong namin sa kanya ay kung ano ang masasabi niya sa character na Panyong?

“Panyong serves as an inspiration to the younger generation”, sagot ni Jomar. “It’s all in the lives of the people at that time or era, to be somewhat brave and strong. He is the adviser and the writer of CCP-NPA rebel group at that time- during the Martial Law years. He is also a writer of an underground newspaper which attacks the people in power at that time.

“He is the kind of person that cares for people and his love for his country is so remarkable”, patuloy pa ni Jomar. “That’s why the role is very special for me. These kind of persons represent so many people at that time. And I am so glad that my uncle Vince chose me to be his alternate for this role.”

Anong klaseng mga preparations naman ang inihanda ni Jomar para sa sarili niya to portray the role efficiently?

“Since KATIPS is a musical play, I had a series of voice lessons because Panyong’s character have many song numbers in the play”, muling sagot ni Jomar. “And I also needed to gain weight in order for me to look older than Kierwin Larena, who’s portraying the role of Greg. Si Panyong kasi, mas matanda siya kay Greg. And I can only look older if I get a little fat.

“I also watched a lot of film documentaries pertaining to that historical period of our country”, dagdag na sabi ni Jomar. “Also videos from Youtube. What I saw in those videos, I imitated the actions of those rebel leaders. But I tried to break from the monotony to avoid comparisons.”

Kapag si direk Vince Tanada daw ang direktor mo sa isang dula- “Everything is provided for”, sabi pa ni Jomar.

Kasi, si direk Vince daw ‘yung tipo ng direktor na ibibigay sa ‘yo ang kumpletong mga detalye upang mas mapaghusayan mong gampanan ang iyong papel sa dula. At sa puntong iyon, hindi na gaanong nahirapan si Jomar na gampanan ang isang papel na mahirap i-portray. Tulad nga nu’ng karakter na Panyong sa KATIPS.

Pero ano kaya ang masasabi ni Jomar kung ikukumpara ang acting niya sa acting ni direk Vince?

“Obviously, he does it better!”, mabilis na tugon ni Jomar. “I need to be honest. My uncle is a lot more experienced stage actor. Sa kanya lang ako natuto. And never in my wildest dreams na mahihigitan ko ang galing niya sa pagganap. Plus, the role, of course, fits him better. Pinanood ko siya portraying ‘yung character na Panyong at talagang humanga ako.”

Kailangan pang mag-perform muli ni Jomar sa second set of show that afternoon ng KATIPS, kaya naman isang huling tanong na lang ang tinanong namin: “Ano ang mensahe ng KATIPS para sa lahat ng Pilipino, Jomar?”

“Let us not neglect the sacrifices made by our ancestors, our heroes, our grandfathers and grandmothers”, pagwawakas na sabi ni Jomar. “Filipinos at that time sacrificed a lot for the freedom of our country that the millenial youths like me are enjoying now. This play which relieved the darkest era of our history will serve as an eye-opener. And I can say, Never Again!”

(words by robert manuguid silverio)

katips

‪#‎katips‬ schedule for July and August:
July 29 and 30 SM North EDSA Cinema 9 8am, 11am, 2pm, 5pm
July 31 SM North EDSA Cinema 9 9am, 12nn, 3pm (Grand Opening)
August 6 SM Southmall Cinema 3
8am, 11am, 2pm
August 7 SM North EDSA Cinema 9
8am, 11am, 2pm, 5pm
August 11 Adamson University
8am, 12nn
August 12 Adamson University
4pm (World Premier)
August 13 SM Centerpoint Cinema 1 8am, 11am, 2pm
August 14 Yuchengco Theatre De La Salle University 9am, 1pm and 5pm
August 20 and 21 SM Centerpoint Cinema 1 8am, 11am, 2pm
August 25, 26, 27 Pampanga and Tarlac (Time and venue to be announced)
August 28 SM Centerpoint Cinema 1
8am, 11am, 2pm
Sched for September onwards will be announced soon.

“your love for country is greater than anything else”— kevin posadas

kevin: a remarkable artist
kevin: a remarkable artist (PHOTO BY; MR. VINO ORIARTE)

One of the Stagers we really do admire is Mr. Kevin Posadas. Very unaffected kasi ang attitude niya, innocent-looking, pure and gentle. Kaya naman napakaganda ng impresyong  nailikha ni Kevin sa blogger na ito. Plus, the fact na sa oras na mapanood mo siyang umaarte na sa gitna ng entablado, mapapamangha ka talaga sa husay at galing niya. Kakaiba. Kakaloka.

Huli naming napanood si Kevin sa dulang Abattoir na naging isa sa mga dulang itinanghal nuong nagdaang Summer Theater Festival ng Philippine Stagers Foundation. Sayang lang nga at hindi competing play ‘yun sa nabanggit na Summer Fest, kasi, napakahusay ni Kevin sa dulang iyon. Napaka-memorable ng pagganap niya duon bilang isang ‘lost soul’ na napunta sa isang slaughter house at napatay mismo nu’ng may-ari ng slaughter house na iyon which happened to be his long, lost father. Kaya maski horror ang genre nu’ng nasabing play, napaiyak kami sa death scene ni Kevin sa dulang iyon. Pati paghingal niya, pagkurap ng mata, pagsambit ng mga salita- grabe, napakahusay talaga. Isa si Kevin sa mga ‘underrated actors’ ng PSF. Bihira siyang mapuri at iyon ang nakapagtataka.

kevin as GREG in the play "KATIPS"
kevin as GREG in the play “KATIPS”

Anyway, alam naman ni Vince Tanada ang tunay na kakayahan ni Kevin, kaya ito ang kinuha niya bilang alternate kay Kierwin Larena (kasama din palang alternate sa role na iyon ang New Stager na si Daniel Cruz) para sa role na Greg sa dulang KATIPS (Ang Mga bagong Katipunero), ang isa sa mga male lead character ng play, aside from the role of Panyong (na ginagampanan naman alternately nina Vince Tanada at Jomar Tanada Bautista).

Alam ni direk Vince, magagampanan din ng husto ni Kevin ang character na iyon sa nabanggit na musical play- dahil kaya-kayang ni Kevin na “mag-transform” into ‘different kinds of emotions and feelings’ na hinihiling nung papel.

Pero for Kevin, what made him fully embrace into the character of Greg?

“For one, maganda ‘yung material and the role as well”, bungad na sagot ni Kevin in one coffee break sa kanilang rehearsals ng play. “Very naturalistic lang ang ginawa kong approach sa character ko as Greg. Na tulad ng ibang mga taong nagmamahal sa bayan niya, I wanted to show, through Greg’s character, that your love for country is greater than anything else. It surpasses any forms or labels of LOVE. It goes beyond boundaries. And you are willing to give-up everything for the great love that you feel for your country.”

kevin: already saw the beauty of arts at a very young age
kevin: already saw the beauty of arts at a very young age

At tila nga yata napakasarap na gampanan ang ganitong uri ng character sa anumang forms or mediums of performing arts, di ba? Lalo pa’t sa kaso ni Kevin, nakita na niya ang kahalagaan ng dulang ito magmula pa nuong bata pa siya.

“Before kasi, I think that was the year 2007, I first became a production staff pa lang ng play na ito”, pagri-reveal ni Kevin. “I already saw the whole play at that time, at bata pa ako noon. Kaya alam kong maganda talaga ang play na ito. This year, may mga binago lang ng kaunti si direk Vince, mga minimal revisions sa dula. Pero mas lalo lamang itong gumanda ngayon.

“Minulat na ng play na ito ang aking kasipan, maski pa nuong bata pa lamang ako”, dugtong ni Kevin. “Kaya mahalaga sa akin ang play na ito. At muli, nagpapasalamat ako kay direk Vince dahil kinuha niya akong muli para gumanap rito.”

First time din ni Kevin na maka-eksena sa gitna ng entablado si Vince Tanada, muli para sa dulang KATIPS.

“Dati-rati kasi, ako ang laging alternate sa role niya kaya hindi ko siya nakakaeksena”, sabi pa ni Kevin. “At ngayon lang talaga kami nagkaroon ng mga scenes together dahil iba ang papel na ginagampanan niya.

“Maganda ang rapport namin ni direk Vince on stage. Pero off stage, we’re best of friends talaga. Ganyan kami ni direk Vince.”

Huling tanong para kay Kevin. Magagawa ba niya sa totoong buhay ang ginawa ng character na Greg sa dulang KATIPS?

“I am not plastic, sir Robert, to tell na hindi ko pa maisip sa ngayon kung magagawa ko ba sa totoong buhay ang ginawa nu’ng character na Greg sa dula”, huling sagot ni Kevin. “All I can say now is, let’s cross the bridge when we get there. Sobrang dami nu’ng pinagdaanan nu’ng character ni Greg sa dula. Pero siya pa rin ang nagbigay ng pagasa sa lahat. Sana, may mga ganyang klase pa rin ng mga Pilipino sa panahon natin ngayon.”

Totoo ka, Kevin Posadas.

 

(sinulat ni robert manuguid silverio)

kevin: new horizons
kevin: new horizons

 

vince tanada’s very personal advocacy can be seen in his latest musical play…

vince tanada: a very personal advocacy
vince tanada: a very personal advocacy

It’s easier to forgive, but harder to forget. More gentle to love, but scarier to hate. Braver to express but cowardly to hide.

In a time of sorrows, only one thing emerges:

“Hope”, Vince Tanada started saying to a blogger. “That there’s still hope amidst everything. That’s the message I so badly want to imply to everybody when I started revising and writing the play Katips. In the ending of the play, you’d see the message clearly. Parang gusto kong sabihin, na nagtagumpay pa rin ang pakikibaka ng mga tao para sa kalayaan.”

And the blogger asked: Was it a ‘yellow’ advocacy?

“No, this is not a Pro-Yellow advocacy”, Vince was quick to answer. “The play KATIPS is a re-telling of a story that happened in our lives and became a part of Philippine History. But History books were silent about it. And through my play, I want the youths to know what really happened during that time.”

Vince termed it as “the darkest era in Philippine History”. And if he’ll be given a chance, he so badly want to revise PHILIPPINE HISTORY.

“Me and my family, I do admit, were victims of Martial Law”, Vince continued saying. “We had to transfer from one place to another just to escape persecutions. I was young then, barely in my teens. It was very traumatic for me. My family was deeply affected by those people in power at that time.”

That’s why, when one blogger watched the whole play, he was so moved. The painful  feelings were still so fresh via those remarkable scenes in the play. It relieved some anger, but subsided with a vision of hope.

“My Stagers all did their very best, even at the time we’re still rehearsing the play”, Vince continued on. “They were all too-passionate, so selfless in what they do, so intense. And altogether, they impressed me so much as their director.”

Great reviews about the play KATIPS were now pouring like Hotcakes in social networking sites, blog sites, and tabloids. The play, at this early, already had numerous performances in Manila and Baguio City. This pressured Vince to set a Grand Press Night and Gala Night to selected media friends on July 31 at SM North Edsa.

“I was simply so touched with all the great reviews we had so far”, Vince declared. “Our Grand Press Night will be a lot more bigger in scope and grandeur because I added some more dialogues and dances and ad-libs, too, that they will all enjoy watching. And I am inviting everyone to watch it.”

Through Vince Tanada’s gentle way of touching the hearts of the young, we know, he won’t fail.

Certainly, the play KATIPS will change the lives and ideas of the youths today,

and-

FOREVER.

 

"ang tatlong banayad' vince, robert, frannie
“ang tatlong banayad’
vince, robert, frannie

(as the words were written by robert manuguid silverio)

vincenew2