“Holy Week Movies/TV Series of My Youth” (from manila-beyond blog site)

jesus christjcx3 jcx4
 “Holy Week Movies/TV Series of My Youth” (ARTICLE COURTESY OF: MANILA-BEYOND BLOG SITE, link: http://manila-beyond.blogspot.com/2011/04/holy-week-moviestv-series-of-my-youth.html)
 WRITTEN BY: MS. RELUCTANT MANILA GIRL, FOUR YEARS AGO…

SATURDAY, APRIL 16, 2011

Tomorrow, 17 April 2011, is Palm Sunday, the start of the Holy Week in the Christian World. As you may very well know, I grew up in the Philippines observing the solemnity of the Holy Week, whether I be in Manila, my birthplace, or in San Fernando, Pampanga, where I would spend my summer vacations as a child.
Holy Week in the Philippines during the late 1970s was a lot more quiet than how it is now. For one, cable TV was not really a household staple, which means that in the olden days you will see near zero programes on any TV channel on Maundy Thursday, Good Friday, and Black Saturday. No such thing as HBO, AXN, CNN, and other round-the clock programmes. If you do have some luck in finding something to watch on television, it would either be a mass, a religious talk show, or TV series that either commemorate the life and times of Jesus Christ or are religious inspired.
As a child, I spend most of my summer vacations in the beach or in the highlands. However, in the Holy Week, we were either at home in my childhood apartment in Caloocan (one of the cities that make up Metro Manila) or at the ancestral home in Pampanga. Our family is not exactly very religious, but going out during the Holy Week for the sake of having a getaway holiday is quite unheard of in our household.
I definitely remember 3 outstanding Holy Week movies/TV series which I enjoyed watching as a child. In recent years I would flip channels and somehow pine for these kinds of old films that are classic. Personally these movies that I used to see every Holy Week of my childhood are ethereal, and while anyone can buy the DVDs or watch them on YouTube, I sure wish they could be shown on TV as well.
Imagine yourself to be in Manila, circa late 1970s, one Maundy Thursday. You sit in front of the television set and turn it on. Chances were that you will see any one of these films:
1. “EL CRISTO DEL OCEANO” (“The Christ Of The Ocean”)
A very old film, shot sometime 1970 in Spain. It is about an orphan who was cared for by a fisherman who eventually was lost at sea during a gale. The story eventually revealed that the statue of the Christ, found floating in the beach (hence, the Christ of the ocean) and placed in the church, would be found lying on the platform, detached from its crucifix, in spite of the fact that the said crucifix was new and expensive-looking. Said orphan met a man named Emmanuel at the beach, who showed the boy the cross where the statue of the Christ should be. This cross turned out to be remnants of the boat of of the boy’s adoptive father. After some disagreements, the priests were finally convinced that the wooden cross should be put in use when they noted that the statue no longer detached itself from the cross. Apparently, as will be revealed in the film, the man Emmanuel was The Christ. The orphan eventually discovers that he was not an orphan at all: his mother came to fetch him from the church at the end of the film.
It was kind of difficult to find a synopsis for this film online, so I constructed the gist out of memory. When I was a child, I would watch this film on TV from a distance, because I did not want my mother to see me cry (LOL). I simply love this beautiful film.
2. “MARCELINO PAN Y VINO”

An even older film. The original Spanish version was shot sometime in the 1950s. What I remember was the Filipino version that starred a young Romnick Sarmenta. This film clip is from the original version, though.
The film is about an orphan boy who was adopted by the monks. This boy grew up to be quite mischievous, but things changed when he chanced upon the statue of Jesus Christ on the cross when he ventured in the attic of the monastery in secrecy. Marcelino started bring bread and wine to the statue: the statue would come to life and take the food brought to him. The monks soon noticed that bread and wine in the kitchen would decrease, and, having seen the boy yet sneak out another supply, they followed him to the attic. It was at this point that the boy, having been pensive the whole time, confessed to the animated statue of the Christ that he would like to see his mother, and the mother of the Christ. The Christ cradled the boy in his arms and told him to sleep. The monks, who were spying through the cracks on the wall, were stupefied by this sight, and by the time they had the guts to open the door, they found Marcelino dead, lying in the arms of the statue of the Christ.
3. “JESUS OF NAZARETH”
I first saw this film (which was actually released as a mini-series) in the moviehouse, and even as a child, I thought that it was so grand. Later on this was shown on television in segments. Many years and many actors who played Jesus in various venues later, I still believe that Robert Powell is the best actor to have ever played Jesus. The story is actually a combination of the accounts on the life and times of Jesus (from Nativity to Resurrection and beyond) by the four authors of the Gospel: Matthew, Mark, Luke, and John.

The film was such a huge project made up of a powerhouse cast: Robert Powell, Olivia Hussey, Anne Bancroft, James Earl Jones, Laurence Olivier (wow), and was shot in location in Tunisia and Morocco. You can read about the details here.
In the past, I watched all three films every Holy Week, until the networks pulled them out. I can no longer remember when this was. What can definitely say, though, is that these three films were an integral part of my Holy Week in Manila during my growing up years, and that their themes and cinematic aesthetics will always remain classic and will surely withstand the test of time.

ANG PUTING PAPEL NA NILAGYAN NG ITIM NA TULDOK

jesus christ

Your Heart Today.wmv (With Lyrics)

A prayer song adapted from the prayer of St. Francis of Assisi, seeking God’s grace for witnessing.

 

“ANG PUTING PAPEL NA NILAGYAN NG ITIM NA TULDOK”

AY ISANG PUTING PAPEL NA HINDI NA MAGIGING PUTI

HABAMBUHAY.

DAHIL IYON AY NILAGYAN NA NG ISANG ITIM NA TULDOK.

 

KAPAG ANG ISANG PUTING PAPEL AY NADUMIHAN NA,

HINDI NA IYON MAGIGING KUMPLETO SA PAGIGING PUTI

DAHIL MAYROON NA SIYANG DUMI-

ISANG ITIM NA TULDOK.

 

MINSAN, ISANG MANUNULAT ANG HUMINGI NG PAYO

SA ISANG CELEBRITY NA NAGNGANGALANG RICKY REYES…

UMIYAK ANG MANUNULAT NA IYON SA HARAPAN NG KANYANG KAIBIGAN.

ISA LAMANG ANG NAITUGON NI GINOONG REYES SA MANUNULAT:

“ANG ISANG PUTING PAPEL KAPAG NADUMIHAN NA, HINDI NA IYON MAGIGING PUTI

HABAMBUHAY…

KAYA HIJO, TANGGAPIN MO NA LANG ANG GUSTO NILA, BASTA IPAGPATULOY MO NA LAMANG

ANG IYONG GAWAIN.”

 

SAPAT NA SIGURO IYON..,

NA MATANGGAP NIYA ANG LAHAT.

DAHIL SA PAGIGING KAPOS NIYA SA MGA BAGAY-BAGAY,

SIYA’Y NATULIGSA, PINATAY, KINUTYA.

 

MINSAN SA ISANG PANAHON, NABUHAY DIN SIYA.

PERO NASAKTAN SIYA.

KAYA WALA NA SIYA, MATAGAL NA.

 

HINAHANAP PA RIN NIYA ANG SARILI NIYA NGAYON.

SIGURO, NAKAGAWA DIN SIYA NG MAGANDA

NAGKAROON DIN SIYA NG MGA “KAIBIGAN”…

BAGO SIYA NAWALA, TUMAKAS AT TUMAKBO.

 

NGAYON, NARIRITO MULI SILA.

IPAGPAPATULOY ANG MGA GAWAING NASIMULAN NA.

PARA SA PUTING PAPEL

AT SA ISANG KAIBIGANG

 

NILAGYAN NILA NG ITIM NA TULDOK-

 

 

HABAMBUHAY.

 

(inakda sa gitna ng mga nagtatalsikang tubig ng ulan, sa umagang iyon ng marso 23, 2015. nagtagpo at nag-ukit sa dimensyon at panahong tanging sila lamang ang nakakaalam, kasama ang “65”)

papel

“I LIVED SOMEWHERE ON THIS EARTH, BUT WHERE? I MUST HAVE MADE FRIENDS, I MUST HAVE DONE SOMETHING- BEFORE I RAN-AWAY.”— (anonymous)

 

papel2 papel3 papel4 papel56565-2jesus christ

Pagbabagong-buhay ni Lance Raymundo tampok sa GRR TNT

LANCE RAYMUNDO GUESTS ON RICKY REYES' TV SHOW
LANCE RAYMUNDO GUESTS ON RICKY REYES’ TV SHOW

(article courtesy of: HATAW tabloid.com)

HABANG may buhay, may pag-asa. Ito ang nasa isip ni Lance Raymundo na tulad ng kanyang Kuya Rannie ay isa ring sikat na singer at stage actor.

Naaksidente si Lance sa isang fitness studio. Nabagsakan siya ng barbel sa mukha habang nag-eehersisyo. Halos nawasak ang pogi niyang mukha. Dahil sa magagaling na siruhanong gumawa ng plastic surgery sa binata’y unti-unting naibalik ang kanyang kaguwapuhan.

Sa isang natatanging interbyu sa GMA News TV lifestyle program na Gandang Ricky Reyes Todo Na Toh (GRR TNT) ay isasalaysay ni Lance ang pinagdaanang lalo lamang nagpalapit sa kanilang pamilya sa Diyos.

Pagbabagong-buhay ni Lance Raymundo tampok sa GRR TNT

 

 

LANCE AS JESUS CHRIST
LANCE AS JESUS CHRIST (PHOTO ABOVE COURTESY OF: LANDZ RASCO)
(PHOTO COURTESY OF: MARY JOY CHUA DELARMENTE)
(PHOTO COURTESY OF: MARY JOY CHUA DELARMENTE)
SENAKULO 2015: (PHOTO COURTESY OF JETT MONTANO)
SENAKULO 2015: (PHOTO COURTESY OF JETT MONTANO)

 

PAHABOL MULA KAY SSSIP 🙂

Catch Lance Raymundo portray the role of Jesus Christ in Lou Veloso’s SENAKULO 2015. Schedules below:

March 27 – Greenfield Garden District
March 28 – San Juan
March 29 – Greenfield Garden District
April 1 – Plaza Hugo, Sta. Ana
April 4 – SM Baguio

a fifteen minute Q & A (question and answer) interview with lance raymundo…

(video above uploaded on youtube.com by:

lance: looks up to the tree of LIFE, after almost being beaten from the GROUND.
lance: looks up to the tree of LIFE, after almost being beaten from the GROUND.

from sssip 🙂

Little miracles are happening everywhere. People just refuse to notice. People just keep on running after some other things, rather than seek and find the true meaning of Jesus Christ’s sacrifice for their lives.

In Lance Raymundo’s life, little miracles just keeps on happening. That’s why on his upcoming Senakulo play, wherein he’s going to portray the role of the Lord Jesus Christ, he is giving all his soul and feelings to fully give justice to his demanding “role” as Christ.

Here is our 15 minutes Question & Answer interview with one of the most-loved actors of this generation- Mr. Lance Raymundo.

LANCENEW

SSSIP: Lance, you’ve started with the rehearsals of Senakulo 2015 by Teatro Sta. Ana. Were you carried-away with some scenes in your portrayal as Jesus Christ?

LANCE: Yes, I was really carried-away with some scenes. Pinaka-na-carried-away ako du’n sa mga scenes wherein Jesus Christ have started to suffer. Nu’ng nagumpisa na ang mga paghihirap Niya. Especially the Agony in the Garden scene. Because you see, I went through with the same physical and emotional sufferings myself when I experienced my accident last year. I never questioned why it had to happen to me, though. Maybe God Has his own reasons why… But contrary to what I thought, no amount of pain and suffering can be as greater as that of jesus Christs’s suffering. He carried the sins of everyone.

Kaya I really got so emotional during our rehearsals. Minsan, hindi ko mapigilang umiyak. But I have to control my tears, because I know, as a theater actor, I should know when to use my tears and my emotions on proper ways. Kaya thakful ako, I am sorrounded by people like Lou Veloso and Bernardo Bernardo, mga elders and veterans in the theater scene na tumulong sa akin sa paggamit ko ng proper emotions ko sa acting. 

SSSIP: It’s almost one year today since your accident, how emotional can you get this time ba?

LANCE: My accident last year didn’t affect me emotionally, but spiritually. In better words, I was more touched on it spiritually. When I medidate at times, I ask Jesus Christ why did he allow me to live again? Why did he give me this second chance at life? I guess, more answers to that question of mine will be seen by me soon.

SSSIP: How do you find working again with theater people? Especially the likes of Mr. Lou veloso, the director of the Senakulo, and Mr. Bernardo Bernardo who became your acting coach in this religious play?

LANCE: This time, I can say I am more mature. I am more giving and more humble. I am more open this time to open my doors for more knowledge on acting onstage. Feeling ko kasi, marami pa akong dapat na ibigay within me. That’s why I sought the help of Lou Veloso and Bernardo Bernardo, and they both gave me the best advices and tips on acting again onstage.

I believe, that being a part of this Senakulo and this group of theater people, hindi yung pagalingan sa isa’t-isa ang dapat na pairalin, eh. You work as a team. You will perform a show as a whole. So this new learnings was helping me all-throughout, not only as an actor, but as a person as well.

LANCENEW2

SSSIP: What are your expectations to the crowd or the audience who’ll all gonna watch you perform as Jesus Christ?

LANCE: I can’t have much expectations. The Senakulo was actually made for the masses. Kaya nung minsang nag-rehearse kami sa San Juan plaza, yung mga ordinaryong tao na nanonood, nagre-react talaga doon sa scene nina Barabas at Kristo, kung sino ang pipiliin na palayain sa dalawa. Sigaw sila ng sigaw na si Kristo! Kaya nakakatuwang isipin na nakaka-relate sila sa scene na iyon… So, I am preparing myself for anything. On how the audience will react, it’s up to them. Basta ang hiling ko lang, they will be touched by the story of Jesus.

SSSIP: Maiba na tayo ng topic, lance. What are your plans this Summer of 2015 and the Holy Week itself?

LANCE: I plan that after our final performance in Baguio of the Senakulo, gusto ko munang magpa-iwan sa Baguio with my family and have a short break there. After that, I plan to move-on with my career na. I am positive and looking forward to greater horizons on my career this time.

As of now, my manager, Shandi bacolod, told me na pasok daw ako sa next film project ni direk Ato Bautista. So I may probably be very busy shooting again after Holy Week. I am also starting to host a travel show for ANC channel. It’s show na bibistahin ko ang mga scenic places dito sa Pilipinas. And I am now open for possible new TV shows or teleseryes. I missed acting on TV.

SSSIP: Last question, Lance. Who is Jesus Christ in your life?

LANCE: Jesus Christ is the center of my life, Robert.

—end of interview— 

JCNEW

teatro santa ana presents: “hesus, ang senakulo”, with lance raymundo as jesus christ!!!

lancejc4

LANCE WITH THEATER ACTORS OF TEATRO STA. ANA DURING THEIR PRESS CONFERENCE OF "HESUS, ANG SENAKULO" RECENTLY
LANCE WITH THEATER ACTORS OF TEATRO STA. ANA DURING THEIR PRESS CONFERENCE OF “HESUS, ANG SENAKULO” RECENTLY

Halos isang taon na mula ngayon, nag-text si Lance Raymundo sa isang kaibigan niya:

“Robert, hindi na ako makakapunta sa dinner meeting nating dalawa. Naaksidente ako. Babawi ako sa ‘yo pagka-galing ko.”

Ang hindi alam ng kaibigan ni Lance sa mga oras na ‘yun, pumuputok na parang fountain ang mga dugo buhat sa mukha ni Lance. Pero hindi iniinda ni Lance iyon, kailangan niyang masabihan ang kanyang kaibigan na naghihintay sa kanya nuong mga oras at sandali  na iyon.

Isa pang tao ang naalala ni Lance habang patuloy pa ring bumbulwak ang dugo sa kanyang mukha. Ang kanyang ina na si Mrs. Nina Zaldua Raymundo. Heto ang textt niya:

“Mom, don’t worry. I will be okay. I will be fine.”

Itinatakbo na si Lance nu’ng mga oras na iyon sa ospital. Sankaterbang dugo na ang bumulwak mula sa mukha niyang nabagsakan ng barbell. Halos lumuwa na ang kanyang mga mata. At ang skull niya ay half-exposed na. Just a step away from death.

Pero cool lang si Lance. Nilabanan niya ng buong husay nung mga sandaling ang pakikipagbuno niya sa kamatayan.

At isang milagro, NABUHAY NGA SI LANCE. AT NAGKAROON PA NG PANIBAGONG “MUKHA”.

That was almost one year ago from today. Nu’ng huling makita ng blogger si Lance just a month ago sa isang merienda treat, naitanong pa ni Lance sa blogger na ito: “Did your angels helped me out in those times, Robert?”

Hindi makasagot ang blogger na ito. Dahil ang alam niya, HINDI.

Iba ang tumulong kay Lance nu’ng mga oras na iyon. IISA LANG. at yun ay si Hesukristo.

Sumunod na lamang ang mga Santa, mga Santo, at mga anghel nu’ng si Lance ay papagaling na. Pero nung bumubulwak ang kanyang mga dugo at isang hakbang na lang siya sa kamatayan, ang kapiling ni Lance ay si HESUS. Iyon ang hindi niya nalaman.

OO, HALOS ISANG TAON NA NGA IYON MULA NGAYON.

Dapat ay gaganap si Lance bilang si Hesukristo sa isang natatanging Senakulo ng Teatro Sta. Ana nuong bago naganap ang kanyang aksidente. Pero hindi na natuloy iyon. Hindi na nakapag-rehearse si Lance dahil halos dalawang buwan siyang nagpagaling sa ospital.

At ngayon, tila isang “rewind moment” ang magaganap. Uulitin ang dapat na naganap nuong isang taon. Dahil sa padating na Holy Week ng taong ito, muling kinuha si Lance ng Teatro Sta. Ana ni direk Lou Veloso na gumanap bilang si Hesikristo sa kanilang Senakulo.

Sa isang interbyuhang intimado at pribado, nai-reveal pang muli ni Lance ang mga “little miracles” na nagaganap muli ngayon sa kanya- at this time na gaganap muli siya bilang si Hesus.

“Parang ang bilis kong pumayat, Robert, nagtataka ako”, sey pa ni Lance sa blogger-friend niya. “Parang inihahanda talaga ako na mag-portray ng maige bilang si Hesus. Konting reduce ko lang, payat na agad ako. May tumutulong sa aking mga hidden factors. I can say that this is a little miracle on my part.”

Sinabi pa ni Lance, ang mga physical healings na mapapanood duon sa Senakulo ay nangyari lahat sa kanya sa totoong buhay nung maaksidente siya. Ipakikita kasi doon ang tatlong miraculous healings ni Christ. Yung babaeng dinudugo na ayaw tumigil ang pagdugo at si Hesus lang ang nagpagaling, yung lalaking hindi makalakad, at yung lalaking bulag. Hindi ba, si Lance ay sobrang dinugo nu’ng naaksidente siya, at nawalan siya ng sense of balance kaya hindi siya makalakad, at halos mabulag na siya dahil lumuwa ang mga mata niya. Pero napagaling si Lance sa tatlong dulot ng aksidenteng iyon. Tatlong HIMALA.

OO, PADATING NA SI HESUS MULI NGAYONG HOLY WEEK.

PANOORIN NATIN SIYA, SA PAMAMAGITAN NI LANCE RAYMUNDO NA GAGANAP SA KANYANG PAPEL.

AT MULI, TAYO’Y LULUHA.

AT AAKAPIN NATIN SIYA.

MAGPAKAILANMAN.

(sinulat ni robert manuguid silverio sa petsang marso 10, 2015)

PHOTOS COURTESY OF MR. LANCE RAYMUNDO, TAKEN DURING THEIR RECENTLY-CONCLUDED PRESS CONFERENCE FOR “HESUS, ANG SENAKULO” AT THE TWIN OAKS PLACE.

“HESUS, ANG SENAKULO”

Schedule of shows: March 28 at San Juan Plaza, N. Domingo, San Juan: March 29 at Greenfield District, Mandaluyong City:: April 1 at Plaza Hugo, Sta. Ana, Manila: April 4 at SM Baguio. 

Directed by Lou Veloso / March 28 – April 2, 2015/ The Special Performance at Greenfield Garden District will be on Palm Sunday, March 29 / 7pm /

LANCEJCX1 LANCEJCX11 LANCEJCX12 LANCEJCX2 LANCEJCX3 LANCEJCX4 LANCEJCX5 LANCEJCX6 LANCEJCX7 LANCEJCX8 LANCEJCX9

“mas nauunawaan ko na ngayon ang lahat ng mga pinagdaanan ko dahil kay hesus”— lance raymundo

brad pitt (left) and LANCE RAYMUNDO (right): both so close in being JESUS CHRIST
brad pitt (left) and LANCE RAYMUNDO (right): both so close in being JESUS CHRIST

 

LANCE: a more meaningful look and portrayal as J.C.
LANCE: a more meaningful look and portrayal as J.C.

Malawak din ang naging karanasan ni Lance Raymundo pagdating sa mundo ng Teatro. Matagal din siyang napasa-ilalim sa theater group na Gantimpala Theater Foundation, which was still under the Artistic leadership then of the late Tony Espejo (R.I.P.) Pero ang beteranong direktor naman na si direk Jun Pablo ang nag-direk nuon kay Lance sa stage play na Romeo and Juliet. Kaya naman kung tatanungin natin si Lance kung handang-handa ba siya na magbalik-teatro, heto ang sagot niya:

“Yeah, I am more than willing”, sagot niya. “Pero as of this time, ang tanging magagawa ko lamang ay hanggang duon na muna sa Senakulong dapat ay last year ko pa nagawa. Ito ‘yung stage play o Senakulo na kung saan ay gaganap ako bilang si Kristo. Pero dahil naaksidente ako last year, just weeks before I do that Senakulo, hindi nga ako natuloy. Kaya sa taong ito, ipinapangako na gagawin ko nang talaga.

“Pagdating sa pagbabalik-teatro, happy na muna ako duon sa Senakulo, but I won’t make a career out of it”, dugtong pa ni Lance. “Kasi, yung Senakulo ko on the life of Jesus Christ, entilted Ang Martir Sa Golgota, it’s more of an unfinished task for me. I know I can give a good portrayal of Christ. And this privelege is once in a lifetime talaga.”

lance: lucky charm
lance: lucky charm and those EYES!
AMERICAN ACTOR ROBERT POWELL: THE CLOSEST ONE IN BEING JESUS CHRIST (from the film "jesus oof nazareth")
AMERICAN ACTOR ROBERT POWELL: THE CLOSEST ONE IN BEING JESUS CHRIST (from the film “jesus oof nazareth”)

If you stare long and hard on Lance’s eyes, makikita mo talaga ang mga mata ni KRISTO. Bilog na bilog, malamlam, makinang, malalim. Ganyan daw talaga ang mga mata ng tunay na Kristo, ayon sa mga matatanda ninuno natin. Kapareho ng mata ni Lance ang Hollywood actor na si Robert Powell (ang American actor na sumikat nuong 1980’s who became so popular and so close in portraying J.C. sa pelikulang Jesus of Nazareth, which was directed by Franco Zefirelli), na napaka-bilugan,intense at powerful.

“Mas nauunawaan ko na ngayon ang lahat ng mga pinagdaanan ko ng dahil kay Hesus”, patuloy pang wika ni Lance. “Parang ang lahat ay nagkaroon ng kahulugan at ng meaning. Kung hindi nangyari ang aksidenteng iyon, baka medyo mababaw lang ang pagtingin ko sa pagpo-portray ko bilang si Hesus. Pero dahil sa nangyaring aksidente, mas symbolic ang lahat para sa akin. It’s as if He prepared a harder road so I can portray Him better.”

lancejc4

At sa taon ngang ito ng 2015, si Lance nga ang gaganap na Hesus sa isang malaking Senakulong magaganap. Na dapat sana’y last year pa nangyari kundi lamang siya naaksidente. Pero napansin pa ni Lance, nu’ng pinanood niya ang Senakulong iyon na medyo hindi pa magaling nuon ang mukha niya dahil sa naganap na facial accident niya, ang mga milagrong ginawa ni Hesus sa Senakulong iyon ay ang mga milagrong naganap sa kanya nuong maaksidente siya.

“In that Senakulo, Jesus Christ performed three miracles”, sey ni Lance. “He cured the blind, he healed the limp and also performed a miracle on someone suffering from blood clot. Lahat ng mga sakit na iyon ay pinagdaanan ko nu’ng maaksidente ako, and that’s the irony of it. I almost got blind because the weights that fell down on my face became so close to my eyes at halos lumuwa na ang mga mata ko, I also got limp because hindi na ako makatayo noon dahil nawalan ako ng sense of balance after the heavy metal weights fell on my face, at pangatlo, talagag walang tigil’yung dugong lumalabas sa ulo ko at sa mga mata, hindi mapigilan. So, lahat nung mga naging patients na iyon ni Jesus Christ sa play, naging ako rin ‘yun. The doctors told me that it like a miracle that all those sicknesses went-away in such a short time. Which somehow,I attributed to the efficiency of my doctors and nurses, but also because of my strong faith to God. It was my faith that brought me back.”

Kaya preaparadong-preaparado na ngayon si Lance.

“When you portray Jesus Christ, you must be spiritually-equipped na”, anya pa. “And this time around, I am very much ready.”

 

Oo, Ang lahat ng mga nagaganap sa mundong ito ay sadyang may kadahilanan. Mahiwaga, puno ng kahulugan. At sa mga nangyari sa buhay ng aktor na si Lance Raymundo, tila ang lahat ay magkakaroon ng kaganapan.

Na tunay ngang may DIYOS. Na totoo si Hesus. At nabubuhay sila sa puso ng mga taong patuloy na mananalig at magmamahal sa kanila…

 

MAGPAKAILANMAN.

 

 

(sinulat ni robert manuguid silverio)

lancejc5

 

(thanks to: AKUYAKU20 for the vid above we grabbed at youtube.com).— sssip*

lance raymundo as JESUS CHRIST

 

(MANY THANKS TO: boleyz’s channel FOR THE J.C. VID ABOVE)

 

SA GITNA NG NAPAKARAMING PAGSUBOK NA DINARANAS NGAYON NG MGA PILIPINO AT MAHIHIRAP NA TAO, IISA NA LAMANG ANG NATITIRANG PAGASA. ITO ANG PANANALIG NILA KAY PANGINOONG HESUKRISTO. AND THIS DEFINES HARD THE WORD “CHRISTIANITY”.

CATHOLICS, BORN-AGAIN CHRISTIANS AND OTHER FORMS AND RELIGIONS OF CHRISTIANITY MUST UNITE ALTOGETHER TO SAVE WHAT’S STILL LEFT INSIDE THE SOULS AND FEELINGS OF EVERY FILIPINOS.

SA NAKARAANG PAGBISITA NI POPE FRANCIS SA BANSANG PILIPINAS, NAKARANAS NG MATINDING PAGBABAGO SA BUHAY ANG LAHAT NG MGA PILIPINO. SINUNDAN PA ITO NG PAGKAMATAY AT PAGTATANGGOL SA ATIN NG MGA MAKABAGONG BAYANI NG BANSA- ANG “FALLEN 44” (THE SAF-PNP HEROES WHO DIED RECENTLY). ANG LAHAT NG ITO’Y MAY MATINDING KAHULUGAN SA BUHAY NATING LAHAT.

SA DARATING NA MAHAL NA ARAW O LENTEN SEASON, ISANG AKTOR ANG MAGBIBIGAY-BUHAY SA KATAUHAN NI HESUKRISTO. AT SA MULI, MARARAMDAMAN NG BAWAT PILIPINO ANG KAHALAGAAN NG KANYANG ULTIMONG SAKRIPISYO PARA SA LAHAT NG MGA NAGMAMAHAL SA KANYA.

PARA SA MGA PILIPINO.

ANG AKTOR NA NAPILING GAGANAP BILANG SI HESUKRISTO AY WALANG IBA KUNDI SI LANCE RAYMUNDO. AT MAS LALONG MAGKAKAROON ITO NG MAS MALALIM NA KAHULUGAN.

ILANG LINGGO MULA NGAYON AY MAHAL NA ARAW NA.

AKAPIN NATING MULI SI KRISTO. MAHALIN, INGATAN, SAMBAHIN.

DAHIL TANGING SIYA LAMANG ANG MAKAKASAGIP SA ATIN-

 

HABAMBUHAY.

 

(sinulat ni robert manuguid silverio, kasama ang “63” sa petsang pebrero 5, huwebes, taong 2015. at sa isang nakapagtatakang kakaibang dimensyon ng mga sandali o panahon. iniukit sa kanyang “aklat ng pagbig”.)

 

P.S. MULA KAY SSSIP 🙂

ABANGAN PO NATIN ANG NATATANGI NAMING SPECIAL INTERVIEW ARTICLE MULA KAY LANCE RAYMUNDO, AT ANG MGA MILAGRONG NARANASAN NIYA MULA NUNG TANGGAPIN NIYA ANG PAPEL BILANG “HESUKRISTO”. SOON AT SSSIP’S SWING BLOG.

 

jc jc2 jc3

lance raymundo as jesus christ
lance raymundo as jesus christ

ang aking paglalakbay patungo kay KRISTO ngayong Holy Week, at ang “pagngiti” niya sa akin sa kanyang SENAKULO… (a very personal account by robert manuguid silverio)

jesus' has its way into having a journey of His own with a blogger?
jesus’ has its way into having a journey of His own with a blogger?
one of the earliest image of jesus
one of the earliest image of jesus

 

“Nauuhaw ako”, isa ito sa mga huling katagang nasambit ni Kristo bago siya namatay at muling nabuhay…. At ang mga kataga ring iyan ang nasambit ko sa aking sarili bago nagsimula ang Lenten Season at Holy Week ng taong ito ng 2014.

Nauhaw ako. Gusto ko muling makilala si Kristo. Gusto kong muli siyang maramdaman, maakap, makasama… Pero saan? Paano? Ano’ng gagawin ko? Sino ang tatanggap sa akin?

Siguro’y kailangan kong kapalan ang mukha ko para may mapuntahan ako… “kami”. Kailangan ko sigurong kontakin ang mga kaibigan kong Katoliko, marahil, puwede ko silang masilungan sa Holy Week na ito. O buksan ang kani-kanilang mga pintuan at patuluyin ako.

Nauuhaw kasi ako… sa totoong buhay, sa kapatiran ng mga buhay, sa samahan, at sa pakikipag-kaibigan- sa mga kapwa ko Katoliko. Gusto kong makasama sila para maibsan ang pagka-uhaw ko. Gusto kong kasama ko sila sa muling pag-akap ko kay Kristo sa nagdaang Holy Week.

Pero…

Wala sila. Wala ang mga kapwa ko Katoliko sa nagdaang Holy Week. Maski ano pang kulit ang gawin ko sa kanila na mag-anyaya upang mag-“Bisita Iglesia” kami, o maglakad sa simbahan ng Antipolo, o kahit man lang makasama sa probinsiya para makapagpahinga- wala sila. Isinara nila ang kani-kanilang pintuan sa akin. Tila bagang iba ang inisip nila, tila bagang nagmalaki sila sa akin.

Ilang text messages rin iyon sa ilang kaibigang Katoliko? Pero lahat ay may “alibi”. Nagkataon lang siguro. O sadyang may ibang plano si Kristo sa akin? Siguro, gusto akong ma-solo ni Kristo sa taong ito. O, sadyang nagkataong pawang mga abala lamang ang mga kapwa ko Katoliko.

Hanggang sa nakita ko sa Facebook ang isang post ni Mr. Melbourne, isang baguhang direktor at magaling na manunulat sa mundo ng teatro. Mayroon siyang Senakulo, isang Mega Senakulo! Ni-“like” ko at agad kong nai-“blog” sa blogsite na ito ang Mega Senakulo niya bilang pag-aalay at paghahandog lamang kay Kristo. Isang advocacy lamang sa parte ko at wala akong inaasahang kapalit iyon. Pero laking gulat ko, nagkaroon agad ako ng imbitasyon bigla mula kay Mr. Melbourne na panoorin ang kanyang Mega Senakulo.

At hayun. Nakita ko na lamang na kapiling ko nu’ng araw na iyon ng Good Friday ang mga Kristiyano… mga tunay na Kristiyano. Nasabi ko ito dahil habang nakaupo ako sa wide open space grounds ng Marikina City Hall, kusa nila akong nginingitian, kinakausap at ipinadarama ang kahalagahan ni Kristo nu’ng mga oras na iyon. “Iba sila, ibang-iba… totoo ang kanilang pananalig”, nasabi ko pa sa aking sarili habang kinakausap nila ako at sinasamahan nu’ng mga oras na iyon sa gabi ng Good Friday.

an image of CHRISTIANITY
an image of CHRISTIANITY

Sila nga yata ang mga tinatawag ngang tunay na mga KRISTIYANO dahil kay Kristo talaga naka-sentro ang kani-kanilang mga buhay. Damang-dama ko iyon, sa totoo lang. Pero isang pangako sa sarili ko at sa “iba pa” na hinding-hindi ko iiwan ang Katolisismo. Dahil ito ang Relihiyon na akin nang kinagisnan at minahal ng tunay. Maski ba sadyang nakita ko na ang pag-iwas ng mga Katoliko sa kapwa nila Katoliko? Nagtatanong lang ako.

At nakita ko si Mr. Melbourne. Sa una, ang akala ko’y si Piolo Pascual siya- naka-shades at nagkaroon ng balbas. Napaka-guwapo niya ng mga sandaling iyon. Siya ang direktor ng Mega Senakulong papanoorin ko na sa mga oras na iyon. Inakap ako ni Mr. Melbourne pagkakita niya sa akin. At hinalikan din niya ako sa aking pisngi, ginantihan ko rin naman siya ng isang halik. Haha. Inakay niya ako papunta sa pinaka-‘front seat”, sa pinakamalapit na upuan sa harap ng mismong entablado. Nagulat ako ng sandaling iyon. “Ganun ba ako ka-importante?”, tanong ko sa sarili ko. Ang sarap ng pakiramdam.

DIREK MELBOURNE directs "mega senakulo"
DIREK MELBOURNE directs “mega senakulo”

At nagsimula na ang MEGA SENAKULO.  Mayroon munang dalawang espesyal na musical and dance numbers bago nagsimula ang istorya ni Kristo. Humanga agad ako doon sa unang musical number ng mga kabataang Kristiyano ng Alpha Omega christian group. Isang interpretative song and dance number ang kanilang ginawa,- reenacting Christ’s pain and agony in one simple dance choreography pero napaka-“intense”. Lalo na iyong teenager na lalaking nag-ala-Kristo. Nabigyan niya ng justice ang sayaw. Kitang-kita sa kilos at emosyon niya ang paglalahad ng mga damdamin. Ang galing!

Pero lalo kaming natuwa sa sumunod na musical number! Ang mga kids! Mga batang miyembro ng Alpha Omega Children Chorale. Wow, tila yata mga tunay na anghel ang mga nakita ko nu’ng mga sandaling yaon. Naka-costume sila na tila mga anghel talaga at naggagalawan ang kani-kanilang mga ulo na tila mga tunay na “Cherubins” habang umaawit. Napakagandang pagmasdan… napakagaling na entertainment pleasure. I felt I was really in Paradise watching those little angels sang.

At nagsimula na ang Mega Senakulo. Unang eksena pa lamang ay humanga na ako. Napaka-colorful ng mga costumes at napakagandang tignan ng mga stage blockings na ginawa ng direktor. Mararamdaman mo, kaparte ka ng mga actors and actresses na naggagalawan sa stage, nagsasayawan, nag-aawitan. Ang unang eksenang iyon na isinilang si Kristo ay kamangha-manghang masasabi. Lalo pa’t naglitawan ang mga anghel at ang tatlong hari. Napaka-pabolosang eksena. Ang hirap gawin nu’n!

Big cast ensemble talaga ang bawat eksena! Sunod-sunod, walang patid! Halos hindi ka na makahinga sa “grandeur at excitement” na nakikita mo sa tanghalan habang ika’y nanonood. Sulit na sulit ang oras na inialay mo talaga. Ilan sa mga paborito naming mga eksena sa Mega Senakulong ito ay ang pagpili ni Kristo sa kanyang mga apostoles, ang mga milagrong ginawa niya tulad nu’ng pagpaparami niya ng mga tinapay at isda para mapakain ang mga tao, at, ang pagdating niya na nakasakay sa isang “donkey” (maliit at batang kabayo) bilang hudyat ng Palm Sunday (ang simula ng Lenten Season). Talagang nakasakay sa donkey ang aktor na gumanap na Kristo, nagmula siya sa mismong audience area na sakay sa batang kabayo kaya napaka-realistic ng eksenang iyon.

third from left- the actor who played jesus christ at the senakulo, with direk melbourne (second from left) and other actors and staff.
third from left- the actor who played jesus christ at the senakulo, with direk melbourne (second from left) and other actors and staff.

Isa pang kahanga-hanga sa Mega Senakulo na ito ay ang paggamit nila sa mga tunay na hayop- mga buhay na manok, sheep, goats, donkey, doves, at iba pa. Alam mo, hindi naman na-“harm” ang mga hayop na iyon na umaarte pa nga at nag-enjoy sa kani-kanilang mga “performances”. Paano kaya ito naidirek ni Mr. Melbourne? Our hats-off!

Ang aktor na gumanap na Kristo ang tunay na nagdala sa amin sa ibang klaseng dimensyon ng buhay! Napakagaling niya, kalmadong-kalmado siya sa kanyang portrayal at parang si Kristo siya talaga. Hindi siya iyong Kristo na nag-o-over-acting. he performed a very distinct characterization of Jesus Christ na banayad, suwabe, umaapaw ang dating. Ang galing-galing talaga.

direk melbourne with a few cast and staff of the senakulo
direk melbourne with a few cast and staff of the senakulo
direk melbourne with the group who performed an interpretative dance number about jesus christ
direk melbourne with the group who performed an interpretative dance number about jesus christ
THE GREAT CAST ENSEMBLE OF DIREK MELBOURNE'S "MEGA SENAKULO"
THE GREAT CAST ENSEMBLE OF DIREK MELBOURNE’S “MEGA SENAKULO”

At hinding-hindi malilimutan ng isang blogger ang ginawa nu’ng aktor na Kristo nang bumaba siya sakay sa isang donkey at tumayo sa gitna ng audience area, sa mismong gitna ng front seat na kinauuupuan namin. Tumigil siya sandali habang nakatayo. Tumingin sa blogger na ito at ngumiti! Oh, my. Hindi kami makahinga na naman ng mga oras na iyon dahil parang si Kristo talaga ang ngumiti sa amin. Malalim, makahulugan, nag-aanyaya ang kanyang ngiti. Siya nga siguro talaga si Kristo?!

Dumating pa ang mismong Mayor ng Marikina City na si Mayor Del de Guzman nu’ng mga oras na iyon habang nanonood kami. Umupo siya, kasama ang kanyang mga anak sa isang row sa harap namin. Humanga rin sila sa Mega Senakulo.

******   ***** *****

 

Sa pagtatapos ng Mega Senakulo ni Mr. Melbourne, isang bagay lamang ang aking na-realize. Para sa isang ordinaryong blogger lamang na tulad ko, minsan, may misyong naiaatang sa iyo. Minsan, magpapakita at ngingiti sa iyo si Kristo sa gitna ng iyong “paglalakbay”. Maaaring hindi Siya nagpakita sa iyo sa kanyang mga Kapistahan, pero nu’ng mga oras na iyon- hayun siya at buhay, ngumiti at nagbigay ng “assurance” na ipagpatuloy ko pa ang aking mga gawain.

Nakakalungkot lamang dahil hindi mga kapwa ko Katoliko ang mga kapiling ko sa oras na iyon, kundi mga kapwa ko KRISTIYANO. Tila bagang ipinadama nila sa akin na kasama ko rin sila sa aking paglalakbay. Dahil sila ang nagpasilong sa akin, nagmahal, nagbigay ng importansya sa mismong Holy Week na ito ng 2014.

Dahil maski anuman ang mangyari, lahat tayo ay IISA na nagmamahal sa Kanya. At, lahat tayo ay hindi Niya pababayaan…

 

HABAMBUHAY.

 

(SINULAT MULA SA “AKLAT NG PAGIBIG”, ni robert manuguid silverio. Petsa: Abril 21, 2014)